ସାହିତ୍ୟ ଦିଦିଙ୍କୁ ସରସ୍ଵତୀ ପୂଜା ମେଢ ସଜେଇବା ବେଳେ ଗେହିଲି : ଶାଢୀ ଚିରିଗଲା

ପୌଷ ମାସର ଦିନ ୧୨ ବାଜିଥାଏ । ଝରକା ଫାଙ୍କରେ ଦେଖିଲି ହଲ୍କା ଖରାରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଗୋଲାପି ରଙ୍ଗର ଶାଢୀ ପିନ୍ଧି ମୋ ଘର ଆଡକୁ ଚାଲି ଆସୁଥାଏ । ଯେମିତି ମୋ ହାଇ ସ୍କୁଲ୍ ବେଳର ସାହିତ୍ୟ ଦିଦିଙ୍କ ଭଳି ଜଣା ପଡୁଥାଏ । ମୁଁ ଟେବୁଲ ଉପରେ ବସି ମୋର ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲି । କାହାଣୀଟି ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଟିକେ ମୋ ବିଷୟରେ କହି ରଖୁଛି ।

ମୋ ନାଁ ଆୟୁଷ, ମୋ ଘର ଜଳେଶ୍ବର, ବାଲେଶ୍ଵର । ବୟସ ୨୧ ସହିତ ଫିଗର୍ ବି ମସ୍ତ ବନେଇଛି । ମୋ ପଛରେ ଟୋକି ମାନେ ପାଗଳ ହୋଇଯାନ୍ତି । ମୋର ଗ୍ରାଜୁଏସନ୍ ଶେଷ କରି ଏବେ ଜବ୍ ପାଇଁ ରେଡି ହେଉଛି । ତେବେ ଚାଲନ୍ତୁ ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ସିଧା ଷ୍ଟୋରୀ ଉପରକୁ ଯିବା ।

ଗୋଲାପି ରଙ୍ଗର ଶାଢୀ ପିନ୍ଧିଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ମୋ ଘର ଆଗରେ କଲିଂ ବେଲ୍ ବାଜିବାର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା । ମୁଁ ଯାଇ କବାଟ ଖୋଲି ଦେଖେ ତ ସାମ୍ନାରେ ମୋ ହାଇ ସ୍କୁଲ୍ ସାହିତ୍ୟ ଦିଦି ରେଖା ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି । ଗୋଲାପି ଶାଢୀ ଆଉ କଳା ବ୍ଳାଉଜ୍ ପିନ୍ଧି ପୁରା ହଟ୍ ଲାଗୁଥିଲେ । ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ସେ ଏବେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଥିଲେ ଆଉ ବ୍ଳାଉଜ ଭିତରୁ ୩୬ ସାଇଜ ଥିବା ଦୁଇ ଦୁଧ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଫାଙ୍କ ଟା ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା । ପ୍ରଥମେ ସେ ଆସିବାର ଉଦେଶ୍ୟ କିଛି ଜାଣି ହେଲାନି । ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଗୋଟେ ନମସ୍କାର ପକେଇଲି ଆଉ କହିଲି

ମୁଁ – ନମସ୍କାର ମ୍ୟାମ, ଆପଣ ମୋ ପାଖରେ ହଠାତ…!
ସେ – ହୁଁ, କିଛି କାମ ଅଛି ଚାଲ ବସି କଥା ହେବା ।
ମୁଁ – ଠିକ୍ ଅଛି ଭିତରକୁ ଆସନ୍ତୁ ।

ମୁଁ ମ୍ୟାମଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟେ ଚେୟାର ଆଣି ମୋ ଟେବୁଲ ପାଖରେ ଆଣି ପକାଇଲି । ମାମୁଁ ଘରେ କେହି ଲୋକ ନଥିବାରୁ ବାପା ବୋଉ ଧାନ କାଟିବା ଆଉ ଆଦାୟ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଗାଁ କୁ ୫ ଦିନ ହେଲା ଯାଇଛନ୍ତି । ଘରେ କେବଳ ମୁଁ ଥିଲି । ତାପରେ ମ୍ଯାଡାମଙ୍କୁ ଚେୟାରରେ ବସେଇ ପାଖ ଦୋକାନରୁ ଗୋଟେ ସ୍ପ୍ରାଇଟ ଆଣି ପିଇବାକୁ ଦେଲି ଆଉ ଦୁହେଁ ବସି କଥା ହେଲୁ ।

ସେ – ଆଉ ଆୟୁଷ ଏବେ କଣ ସବୁ ଚାଲିଛି?
ମୁଁ – ସେମିତି କିଛି ଖାସ ନାହିଁ, ଗ୍ରାଜୁଏସନ ସରିଛି, ଏବେ ଗୋଟେ ଜବ୍ ପାଇଁ ତୟାର ହଉଛି ।
ସେ – ହଉ ସେ ସବୁ ଛାଡ ଜୀବନରେ ତ ଏ ସବୁ କରିବାକୁ ହିଁ ପଡ଼ିବ ।
ମୁଁ – ହୁଁ… ହେଲେ ଆପଣ ହଠାତ ମୋ ପାଖରେ…
ସେ – ଆଗକୁ ସରସ୍ବତୀ ପୂଜା ଆସୁଛି ଆଉ ତୁ ତ ସ୍କୁଲ୍ ସମୟରେ ଭଲ ସାଜ ସଜ୍ୟା କରୁଥିଲୁ ।

ଏବେ ଯେତେ ସବୁ ନୂଆ ପିଲା ଅଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ଖଡା ବି ସିଝିବନି । ସେଥିପାଇଁ ତୁ ତ ଗାଁରେ ଅଛୁ ଟିକେ ଯାଇ ମେଢ ସଜାଇବାରେ ସାହାଜ୍ୟ କଲେ ବହୁତ ଭଲ ହୁଅନ୍ତା ।

ମୁଁ – କଣ ମ୍ୟାମ, ଏ ସବୁ କରିବାରେ ମୁଁ କଣ ମନା କରି ପାରିବି? ନିଶ୍ଚୟ କରିବି । ଏଥର ସବୁ ସ୍କୁଲ୍ ଠାରୁ ଆମ ହାଇ ସ୍କୁଲ୍ ମେଢ ଭଲ ହେବ ।
ସେ – ହଉ ତାହାଲେ ମୁଁ ଆସୁଛି ।
ମୁଁ – ହେଲେ ମ୍ୟାମ ଆପଣ ଚାଲି ଚାଲି ଆସିଥିଲେ ଯେ ! ସାର୍ କୁଆଡ଼େ ଯାଇଛନ୍ତି ।
ସେ – ସେ ଆଉ ନାହାନ୍ତି, ଦୁଇ ବର୍ଷ ହେଲା ଗୋଟେ ବାଇକ୍ ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟରେ ମରିଯାଇଛନ୍ତି । (କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି)
ମୁଁ – ଓଃ ଗଡ… ତାହାଲେ ଏବେ ଆପଣ ଏକା ବଞ୍ଚିବା ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେଉଥିବ ।
ସେ – ହଁ, ସେ କଥା ଭାବିଲେ ଆଉ କଣ ଲାଭ ହେବ । ଯାହା ହବାର ଥିଲା ତାହା ହେଇଗଲା ।

ଏତିକି କହି ସେ ମୋ ହାତ ଧରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ମୁଁ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାଏ ବିନା ଯୌନ ସୁଖରେ ସେ କେମିତି ରହୁଥିବେ? ମୁଁ ବି ତାଙ୍କ ଇମୋସନ୍ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତନା ଦେଲି ଆଉ ହଲ୍କା ତାଙ୍କୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି କହିଲି, ପ୍ଳିଜ ମ୍ୟାମ ସେମିତି କାନ୍ଦ ନାହିଁ । ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର କଣ କେହି ନୁହେଁ? ଆପଣଙ୍କର ଯାହା ଦରକାର ହେବ ମୋତେ କହିବ, ମୁଁ ସବୁ ସାହାଜ୍ୟ କରିବି ।

ସେ କହିଲେ ସବୁ କରି ପାରିବୁ କିନ୍ତୁ ମୋର ଅନ୍ତର ଦୁଃଖ ତୁ ବୁଝି ପାରିବୁନି । ସେ ଖୋଲି କରି ନ କହିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପୁରା ବୁଝିଗଲି । ମ୍ୟାମଙ୍କୁ ବାଣ୍ଡର ଶକ୍ତ ପାହାର ଦରକାର । ମୁଁ ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନକରି ତାଙ୍କୁ ଜୋରେ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲି ଆଉ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ନେଇ ତାଙ୍କ ବେକ ଉପରେ ଲଗେଇ ରଖିଲି ।

ବିନା ଗିହଣାରେ ଦୁଇବର୍ଷ ରହିବା କେତେ ଯେ କଷ୍ଟକର, ସେଦିନ ସେ ମୋତେ ଜଣାଇ ଦେଲେ । ତାଙ୍କ ଦେହ ଯୌବନ ଜ୍ବାଳାରେ ଗରମ ହେଇ ଉଠୁଥାଏ । ମୋତେ ତାଙ୍କର ଦେହର ତାତି ବଢିବା ଅନୁଭବ ହେଲା । ସେ ବି ମୋତେ କିଛି ନକହି କୁଣ୍ଢାଇ ଧରିଥିଲେ । ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ମୋ କାନ୍ଧକୁ ଓଠରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାର ଅନୁଭବ କଲି ଆଉ ତାଙ୍କ ପିଠି ବ୍ଳାଉଜ ଉପରେ ତାଙ୍କ ବ୍ରା ହୁକ୍ ଧୀରେ ଧୀରେ ଟାଣି ଛାଡୁଥିଲି ।

ମୁଁ ବି କାମନାର ଜ୍ୱାଳାରେ ଗରମ ହେଇ ଉଠିଲି । ମୋ ବାଣ୍ଡ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଉପରକୁ ଉଠି ମ୍ୟାମଙ୍କ ଶାଢୀରେ ଟଚ୍ କରୁଥାଏ । ଏ କିଛି ସମୟର ନୀରବରେ ଆମେ ଦୁହେଁ କାମନାର ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲୁ । ରେଖା ଦିଦି ଅସମ୍ଭାଳ ହେଇ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଉପରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଘଷିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଆଉ ମୁଁ ବି ତାଙ୍କ ଅଣ୍ଟା ଓ ପେଟକୁ ଚିପି ପକେଇଲି ।

ତାଙ୍କ ଦୁଧରେ ହାତ ପକେଇବାକୁ ମୋର ସାହସ ହେଉ ଥାଏ । ସେ ସେମିତି ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଘଷୁଥାନ୍ତି ଆଉ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଗାଲ ଆଉ ବେକ ସାରା କିସ୍ କରି ଚାଲିଥିଲି । ସେମିତି ଆଖି ବୁଜି ଆମେ ମୋର ଶୋଇବା ଖଟ ଉପରେ ଗଡ଼ିଗଲୁ । ସେ ତାଙ୍କ ପଣତ ଖସାଇ ଲୁଗା ଖୋଲିଲେ ଆଉ ବ୍ଳାଉଜ ବୋତାମ ଖୋଲି ଦେଲେ । ତାଙ୍କର ଅମୃତ ଭଣ୍ଡା ଭଳି ଦୁଧ ଦେଖି ମୁଁ ପାଗଳ ହେଇଗଲି ଆଉ କେଉଁ ପଟୁ ଖାଇବି ଭାବିଲି ।

ଗୋଟେ ଧଳା ବ୍ରା ଆଉ ପେଟ ମଝିରେ ଦୁଇ ଇଂଚିଆ ଗାତ ଦେଖି ମୁଁ ଗେହିବା ପାଇଁ ପାଗଳ ହେଇଗଲି । ମ୍ୟାମଙ୍କ ଶାଢୀ ଖୋଲି ଅଧା ପିନ୍ଧା ବ୍ଲାଉଜରେ ତାଙ୍କ ଦୁଧ ସନ୍ଦିକୁ କିସ୍ କରି ଚାଟିଲି ଆଉ ପେଟ ଉପରେ ହେଇଥିବା ଗଭୀର ନାହିରେ ଜିଭ ମାରି ଚାଟିଲି । ସେ ବି ସେକ୍ସ ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଇ ଉଠୁଥିଲେ ଆଉ ଆଃ.. ଉଃ.. ହେଇ ଅସଂଯତ ହେଉଥିଲେ ।

ମୁଁ ଆଉ ନିଜକୁ କଣ୍ଟ୍ରୋଲରେ ରଖି ପାରିଲିନି । ତାଙ୍କର ବ୍ରା ଆଉ ଚଡି ଖୋଲି ପୁରା ଉଲଘ୍ନ କରି ଦେଖିଲି ବିଆ ଚାରିପଟେ ବାଳରେ ପରିପୂର୍ଣ । ଏମିତିରେ କାଖରେ ଥିବା ମେଞ୍ଚାଏ ବାଳ ଦେଖି କେହି ବି ନିଜକୁ ଆୟତ କରି ପାରିବେନି । ବିଆରୁ କିଛି ଲାଳଅଂଶ ବାହାରି ବିଆ ବାଳ ଓଦା ହେଇ ଯାଇଛି ।

ମ୍ୟାମଙ୍କ ଦୁଇ କିଲିଆ ଦୁଧକୁ ଚିପି ଚିପି ଖାଇଗଲି ଆଉ ବିଆରେ ଗୋଟେ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାରି ତାର ଗଠନ କେମିତି ହେଇଛି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି । ରେଖା ଦିଦି ଆଉ ରହି ନପାରି ମୋତେ ଚିଲେଇ କହିଲେ, ଜଲ୍ଦି ତୁମର ସେଇଟା ପୁରାଇ ଦିଅ । ମୁଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୋଇ ଦୁଧ ଭୁଣ୍ଡିକୁ ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲି ଆଉ ବାଣ୍ଡକୁ ତାଙ୍କ ବିଆ ଭିତରେ ପୁରେଇଲି । ପଚ୍ କିନା ଭିତରେ ପଶି ତାଙ୍କ ସେଣ୍ଟିରେ ବାଜିଲା । ସେ ଆଃ… ହେଇ ଚିଲେଇ ଥରି ଉଠିଲେ ଆଉ ମୋତେ ଖୁସିରେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଓଠକୁ କାମୁଡି ଦେଲେ ।

କିଛି ସମୟ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୋଇ ଗେହିବା ପରେ ମୁଁ ଥକି ଯାଇ କହିଲି ଏବେ ତମେ ମୋ ଉପରେ ଶୋଇକି ଗିହ । ମୁଁ ବାଣ୍ଡକୁ ଉପର କରି ଶୋଇଲି ଆଉ ସେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ବସ ଉଠ ହେଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଦୁଧକୁ ନିଜେ ଚିପି ଚିପି ଦଳି ଦେଉଥିଲେ ଆଉ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଗାଣ୍ଡୀକୁ ଧରି ତଳ ଉପର କରୁଥିଲି । ଲଗାତର ଅଧଘଣ୍ଟା ଗେହିବା ଭିତରେ ସେ ତିନି ଥର ପାଣି ଛାଡ଼ି ବାଣ୍ଡକୁ ଭିତରେ ଭିତରେ ଗରମ କରୁଥିଲେ ।

ତଥାପି ସେ ଯୌବନର ଇଚ୍ଛାରେ ୱୱ … ଆଃ… ଉଃ… ହେଇ ଗେହିଁ ଚାଲିଥିଲେ । ଘର ଭିତରଟା ପଚ୍ ପଚ୍ ଶବ୍ଦରେ କମ୍ପି ଉଠୁଥିଲା । ଏବେ ମୋର ବାହାରିବା ସମୟ ହେଲା ଆଉ ବୀର୍ଯ ବାହାରି ଭିତରେ ରହିଲା । ରେଖା ଦିଦି ଜାଣି ପାରି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମୋ ଗୋଡ ଉପରେ ବସି ବାଣ୍ଡକୁ ଚାଟି ସଫା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ଏ ଭିତରେ ଆଉଥରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଠିଆ ହେଇ ଫଁ ଫଁ ହେଲା । ପୁଣି ଥରେ ଆମେ ଗେହିବା ଷ୍ଟାର୍ଟ କରିଲୁ । ରେଖା ଦିଦି ମୋତେ ଏମିତି କର, ସେମିତି କର କହି ନୂଆ ନୂଆ କହିଲେ ଆଉ ମୁଁ ଗେହି ଚାଲିଲି । ସେଦିନ ସେଇ ଦୁଇ ଟ୍ରିପରେ ସମୟ ଚାରିଟା ଦଶ ହେଇଗଲା । ମୁଁ ଗୋଟେ ଗାମୁଛା ଦେଲି ଆଉ ସେ ବିଆ ପୋଛିଲେ ।

ସେ ତାଙ୍କ ଜିନିଷ ପିନ୍ଧି ମୋ ଓଠ ଆଉ ବାଣ୍ଡରେ ଗୋଟେ ଚୁମା ଦେଲେ ଆଉ କହିଲେ ଆଜି ତମେ ମୋ ମନ କଥା ବୁଝି ପାରିଲ । ମୁଁ ବି କହିଲି ଆଉ କେବେ ହେବ ଏମିତି? ସେ କହିଲେ ହଁ.. ସମୟ ଦେଖି ଆସିବି ଆଉ ସରସ୍ଵତୀ ପୂଜା କଥା ତୁମକୁ ଲାଗିଲା । ମୁଁ ହଁ କହି ତାଙ୍କୁ ବାୟ କହିଲି, ସେ ବି ମୋତେ ବାୟ କହି ଚାଲିଗଲେ ।

ତାହାଲେ ସଙ୍ଗମାନେ ଏ ଥିଲା ମୋର ଗୁରୁ ମାଆଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଦକ୍ଷିଣା । ଯଦି ଏହାର ପାର୍ଟ ୨ ଚାହାନ୍ତି ତାହାଲେ କମେଣ୍ଟ କରି ଶୀଘ୍ର ଜଣାନ୍ତୁ । ଏହା ପରେ ମୁଁ ଜଣାଇବି ସରସ୍ବତୀ ପୂଜାରେ କେମିତି ରେଖା ଦିଦିଙ୍କ ଶାଢୀ ଚିରି ଦେଇ ଗେହିଲି । ଭାବୁଛି ଏ କାହାଣୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ ଲାଗିଥିବ । ଧନ୍ୟବାଦ ।