ସାନ ଭଉଣୀର ବର ସାଙ୍ଗରେ, ରାତି ଅଧାରେ ଗିହାଗେହି ହେଲି : କଢଛତୁ ଭଳି ବାଣ୍ଡ

ମୁଁ ମାଧୁରୀ । ବୟସ ୨୩, ୫ ଫୁଟ ୪ଇଞ୍ଚ ସାଙ୍ଗକୁ ୩୬ ୩୦ ୩୮ ଫିଗର୍ । ଏଇ ସାଇଟର ନିୟମିତ ପାଠିକା ହେବା ସହ ମୋ ଷ୍ଟୋରିଟାକୁ ବି ଆପଣମାନଙ୍କ ସହ ସେଆର୍ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଗାଉଁଲି ଗାଆଁରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ବି ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କରିବାକୁ ସହରରେ ଲେଡିଜ୍ ହଷ୍ଟେଲରେ ରହି ଆଧୁନିକତାକୁ ଆପଣେଇ ସାରିଥିଲି । ଯେମିତିକି ମଡର୍ଣ୍ଣ୍ ଡ୍ରେସ୍, ମଡର୍ଣ୍ଣ୍ ଲାଇଫ୍ ଷ୍ଟାଇଲ୍ । ଲେଡିଜ୍ ହଷ୍ଟେଲ କଥା ତ ଆପଣମାନେ ଜାଣିଥିବେ, ମୁଁ ବା ସେଥିରୁ ବାଦ୍ ପଡନ୍ତି କେମିତି ? ଯେ ଦେଶେ ରହି ସେ ଫଳ ଖାଇ ।

ଖାଲି ଅସଲି ଟୋକା ମାନଙ୍କ ଅସଲ ସାନିଧ୍ୟକୁ ଛାଡିଦେଲେ ସବୁ ଚଳେ । ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଗାଆଁରେ ଥିଲାବେଳେ ମୋ ଫିଗର୍ ଟା ଏମିତି ଗ୍ରୋଥ୍ ହେଇ ନଥିଲେ ବି, ହଷ୍ଟେଲର ଏଇ ଦୁଇ ବର୍ଷର ରହଣିରେ ଏମିତି । ଗାଆଁରେ ଥିଲାବେଳେ ତ ଏମିତିକା ଡ୍ରେସ୍ ବି ପିନ୍ଧୁ ନଥିଲି ତେଣୁ ଆଜିକାଲି କେବେ କେମିତି ଗାଆଁକୁ ଆସିଲେ ଗାଆଁ ଟୋକାଗୁଡା ଆଁ ଫାଡି ଖାଲି ଅନେଇଁ ରହନ୍ତି । ଆଉ କେବେ କେମିତି ଗାଆଁ ପୋଖରୀର ଖୋଲା ତୁଠରେ ଯଦି ଗାଧେଇବାକୁ ଯାଇଛି ତ ଟୋକାଙ୍କର ପୁରା ଭିଡ ।

କାରଣ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଥିଲା ଝିଅମାନେ କହନ୍ତି, ବାଥରୁମରେ ଗାଧେଇବା ଅଭ୍ୟାସ ବେଳେବେଳେ ପୋଖରୀର ଖୋଲା ତୁଠରେ ବି ହେଇଯାଏ । ଆଉ ମୁଁ ହେଲେ କରନ୍ତି କଣ ? ହଷ୍ଟେଲରେ ଯାହା ଶୁଣିଥିଲି, ଆଉ ମୋବାଇଲ୍ ରେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲି ୨୩ ବର୍ଷର ଯବାନ ଭେଣ୍ଡା ଟୋକିଟା ଖାଲି ମୁଳା, ଗାଜରରେ କାମ ଚଳେଇ କେତେ ବା କଣ୍ଟ୍ରୋଲ କରନ୍ତି ? ଇଛା ହୁଏ କାହା ସହିତ ଗୋଟିଏ ସେଟ୍ ହୋଇ ଅସଲି ଜୀବନରେ ଥରେ ସେସବୁର ମଜା ନିଅନ୍ତି…..।

ଗତ ବର୍ଷର ଘଟଣା । ମୋ ମାମୁଁ ଝିଅର ବାହାଘର ଥାଏ । ମୋର ସମ ବୟସି, ପିଲା ଦିନର ସାଙ୍ଗ ହେଇ ଥିବାରୁ ମତେ ଯେମିତି ହେଲେ ବାହାଘରକୁ ଆସିବାକୁ କହିଲା । ଏପଟେ ଆମ ଘରଆଡୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ଆସିଥାଆନ୍ତି । ବଡ଼ ଧୁମଧାମରେ ପୁଅ ଘରେ ବରଯାତ୍ରୀ ଆସିଲେ, ବାହାଘର ସରିଲା । ପୂର୍ବ ଦିନର ଅନିଦ୍ରା ଆଉ କାମର ଭିଡ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ପ୍ରାୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳରୁ ଖାଇପିଇ ଶୋଇ ଦେଲି ।

ଗରମ ଦିନ । କେତେବେଳୁ ଲାଇଟ୍ ଚାଲି ଯାଇଛି ଜଣା ନାହିଁ । ଅଜା ଅମଳର ପୁରୁଣା କାଳିଆ ଢବା ଘର, ଝରକା ଫରକା କିଛି ନାହିଁ, କୁଲରଟା ବି ବନ୍ଦ । ବେଶି ଗରମ ହେବାରୁ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ମୋବାଇଲ୍ ଉଠାଇ ଦେଖେଁ ତ ରାତି ଗୋଟାଏ ହେବାକୁ ପନ୍ଦର ମିନିଟ ବାକି ଅଛି । ପରିଶ୍ରା ଲାଗିବାରୁ ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟ୍ ଜାଳି ବାହାରକୁ ବାହାରିଲି ।

ବୋଧହୁଏ ଜୋରରେ ପବନ ବହି ଅଳ୍ପ ବର୍ଷା ହେବାରୁ ଲାଇଟ୍ ଚାଲି ଯାଇଛି । ଢବା ବଖରା ସାମ୍ନାକୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବଖରା ଛାଡି ବାହାରେ ଥିବା ବଡ଼ ବାରଣ୍ଡାରେ ୟା ତା ଉପରେ ଲଦା ଲଦି ହେଇ ସମସ୍ତେ ଶୋଇଛନ୍ତି । ମୁଁ ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟ୍ ମାରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଥରେ ଦେଖିଲି, ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ବାହାରର ଧିର ପବନରେ ନିଘୋଡ଼ ନିଦରେ ଶୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି । ଭାବିଲି, ପରିଶ୍ରା କରିକି ମୁଁ ବି ଏଇଠି କୋଉଠି ଆଡଜଷ୍ଟ ହେଇଯିବି ।

ହେଲେ ଭିତରୁ ଚାଦରଟିଏ ଆଣିବାକୁ ସେମିତି ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟ୍ ମାରି ପଶି ଦେଖେଁ ତ ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ ହେଲା ନି । ଏକ ଅଜଣା ଶିହରଣରେ ଦେହମନ ଥରି ଉଠିଲା । ଆରେ ଇଏ ତ ନୀରୁ ଭଉଣୀର ବର ! ଦେହରେ ଗୋଟିଏ ବି ଲୁଗା ନାହିଁ, ଏମିତିକି ଚଡିଟା ବି ନାହିଁ । ଗୁଡେଇ ହେଇଥିବା ଟାଉଏଲ୍ ଟା ଖସି ପଡିଛି ତଳେ । ପୁରା ଚିତ୍ ହୋଇ ପଡିଛନ୍ତି ଆଉ ତାଙ୍କର ସେଇଟା ଖୁଣ୍ଟ ପରି ଉପରକୁ ଟେକି ହେଇ ଏପଟ ସେପଟ ଦୋହଲୁଛି । ୱ।ଓ କି ସାଇଜ୍ ହେଇଛି ମ…… ବ୍ଲୁ ଫିଲ୍ମରେ ଦେଖିଥିବା ନିଗ୍ରୋମାନଙ୍କ ପରି ।

ଆଉ ସିଏ ବି କେମିତି ସେକ୍ସି ଲାଗୁଛନ୍ତି ପୁରା ପର୍ଣ୍ଣ୍ ମୁଭିର ମେଗାଷ୍ଟାର୍ ପରି । କଣ କରିବି କଣ ନାଇଁ ଭାବି ନପାରି ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟଟାକୁ ଅଫ୍ କରିଦେଲି, କାଳେ ଚେଇଁଥିଲେ ଖରାପ ଭାବିବେ ବୋଲି । ସେମିତି ଚୁପଚାପ କିଛି ସମୟ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ରହି ଅନୁମାନ କଲି ଶୋଇଛନ୍ତି ନା ଚେଇଁଛନ୍ତି । କାରଣ ହଷ୍ଟେଲ ଜୀବନରେ ଖାଲି ଝିଅମାନଙ୍କ ସହ ଲେସବିଏନ୍ କରି, ଆଉ ପର୍ଣ୍ଣ ଭିଡିଓରେ ପୁଅ ଝିଅଙ୍କର ସେସବୁ ଦେଖି ମୁଳା ଗାଜରରେ କାମ ଚଳେଇବାକୁ ପଡୁଥିଲା । ୨୩ ବର୍ଷର ଉଦ୍ଧତ ଯୌବନରେ କେବେହେଲେ ଅସଲ ମରଦର ସେଇଟାକୁ ଖୋଲା ଆଖିରେ ଦେଖି ନଥିଲି ।

ଭଉଣୀର ବର ହେଲେ କଣ ହେଲା, ବାସ୍ତବତାକୁ ଆଖିସାମ୍ନାରେ ଦେଖି ନିଜକୁ ଆଉ ଆୟତ୍ତ କରି ପାରୁ ନଥାଏଁ । କିଛି ସମୟ ତାଙ୍କ ନିଶ୍ୱ।ସ ପ୍ରଶ୍ବାସର ବେଗକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲାପରେ ଜାଣିଲି, ସେ ସତରେ ଶୋଇ ପଡିଛନ୍ତି । ପୁଣିଥରେ ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟ୍ ଜଳେଇ ସବୁଆଡେ ଦେଖିଲି । ପୁରା ଘରଟା ସାରା ବିଛଣା ପଡିଛି ।

ବୋଧହୁଏ ବର୍ଷା ହେଲା ବେଳେ ସମସ୍ତେ ଆସି ଏଇଠି ଶୋଇଥିଲେ । ହେଲେ ଆମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଛାଡି ସମସ୍ତେ ଏବେ ବାହାରେ । କଣ କରିବି କଣ ନାଇଁ କିଛି ତ ଭାବି ପାରୁ ନଥାଏଁ, ତଥାପି ସେଇଟାକୁ ଯେ ଏମିତି ନିରୋଳାରେ ଏକୁଟିଆ ପାଇ ଛାଡି ଯିବାକୁ ବି ଇଚ୍ଛା ହେଉ ନଥାଏ । ଧୀରେ ଯାଇ କବାଟକୁ ଭିତର ପଟୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲି ।

ଖାଲି କୁଲର୍ ସୁଇଚ୍ ଟା ଛାଡି ଲାଇଟ୍ ସୁଇଚ୍ ବି ଅଫ୍ କରିଦେଲି ଆଉ ଧିରେ ଯାଇ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଶୋଇଗଲି । ଡରି ଡରି ମଝିରେ ମଝିରେ ମୋବାଇଲ୍ ଲାଇଟ୍ ଅନ୍ କରି ପୁରା ପାଖରୁ ସେଇଟାକୁ ଦେଖୁଥିଲି । ୱ।ଓ କେତେ ବଡ଼ ଲୋ ମାଆ !!! ଉପର ଅଂଶଟା ପୁରା ମସ୍ତ୍ ବଡ଼ ଗୋଲାପର କଢ ପରି ହେଇଛି, ତା ତଳକୁ ଠେଙ୍ଗା ପରି ଆଉ ମୂଳରେ ତ ଦୁଇ ପଟେ ଦୁଇ କେରା କଳା କଳା ବାଳକୁ ଛାଡି ପୁରା ସେଭ୍ କରି ଦେଇଛନ୍ତି ବୋଧହୁଏ, ପୁରା ଫ୍ରେଞ୍ଚ୍ କଟ୍ ଯେମିତି ।

ହେଲେ ବିନା କାରଣରେ ତାଙ୍କର ଏମିତି ଫକଫକ ହେଉଛି କେମିତି ? ସମସ୍ତେ ବାହାରକୁ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଇଏ ଜାଣି ଜାଣି ଭିତରେ ରହି ମୋ ଯୌବନର ମଜା ନେଇ ନାହାନ୍ତି ତ ? ନା ତ, ମୋ ଡ୍ରେସ୍ ପଟା ସବୁ ଠିକ୍ ଅଛି । ହେଲେ କାଠିଆ କଦଳୀକୁ ଇଏ ଏମିତି କାହିଁକି ଟେଙ୍ଗେଇ ଶୋଇଛନ୍ତି ? ତାଙ୍କ ସେଇ କାଠିଆ କଦଳୀକୁ ଦେଖିକି ମୋ ବିଆ ହେଲେ ଧକ ଧକ ହେବା ଆରମ୍ଭ କଲା । ମୁଁ ବାଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ କେବେ ସମ୍ଭାଳି ପାରେନି । ସେଇଠୁ ମୁଁ ସାଇଜରେ ଯାଇ ମୋ କପଡ଼ାକୁ ଅଣ୍ଟା ଯାଏ କରିକି ତାଙ୍କ କାଠିଆ ବାଣ୍ଡକୁ ମୋ ବିଆରେ ଗଳେଇକି ବସିଲି ।

ସେ ଜାଣି ପାରିଲେ ବି ନଜାଣିଲା ପରି ହେଉଥିଲେ । ମୋର, କାକୁଡି ଗାଜର ପସେଇ ପସେଇ ରାସ୍ତା ଫିଟିକି ଅଛି । ମୋତେ ବେଶି କଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡିଲାନି । ବାସ ମୁଁ ମୋ ସେଣ୍ଟିକୁ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ମେଲେଇ ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡର ଠୋପିକୁ ବିଆର କଣାରେ ଗଳେଇ ଉପର ତଳ କରି ଚାଲିଲି । ସେ ନଜାଣିଲା ପରି ଗୁଁ ଗୁଁ ହେଇ ଉଠିଲେ ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଠୋପିକୁ ମୋ ଗୋଲାପ ଭଳି ବିଆରେ ମାରିଛି ସେ ହେଲେ ଉପର ତଳ କରି ମୋ ଗୋଲାପ ଫୁଲକୁ ତାଙ୍କ କଢଛତୁରେ ଘଷି ଘଷି ଫୁଟେଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ମୋ ଦୁଧ ବେଲୁନ ପରି ଦୋହଲି ପଡୁଥାଏ, ମୋ ଗୋଲାପ ଫୁଲ ଭଳି ବିଆର ପାଖୁଡା ମେଲେଇ ହେଇ ପଡୁଥାଏ । ତାଙ୍କ କାଠିଆ କଦଳୀ ବିଆର ଲାଳରେ ଗାଧେଇ ହେଇକି କେଁ କଟର ସାଉଣ୍ଡ କରି ଚାଲିଥାଏ । ଆଉ ଆମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଓଃ କି ଆନନ୍ଦ ଆସୁଥାଏ । ପୁଣି ମଝିରେ ଦୁଇ ଚାରି ଜୋର ଜୋର କାଠିଆ କଦଳୀର ମାଡରେ ବିଆ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ଉଃ ଆଃ ଉଃ ଆଃ ଆବାଜ କରୁଥାଏ । ପ୍ରଥମ କରି ସତସତିକା କାଠୁଆ ବାଣ୍ଡ ମୋ ଗୋଲାପ କଢି ବିଆରେ ପଶିଲା ।

ସେତିକିବେଳେ ମୋତେ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥାଏ କାଠୁଆ ବାଣ୍ଡକୁ ସେମିତି ରାତିସାରା ବିଆରେ ମାରି ଶୋଇବାକୁ ହେଲେ ସେଇଟା ହେଇ ପାରିବନି । ସମସ୍ତେ ଚେତା ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ବାଣ୍ଡ ବିଆ ସଫା କରି କବାଟ ଖୋଲା ଖୋଲି କରି ଅଲଗା ଅଲଗା ଜାଗାରେ ଶୋଇଗଲୁ । ମୁଁ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାଏ ମୋ ବାହାଘର କେବେ ହେବ ଆଉ ଏମିତି ସବୁ ରାତିରେ ମୋ ସହିତ ହେବ । ମୋ ବିଆ ସେ ଦିନଠୁ ଖାଲି ସେମିତିଆ ବାଣ୍ଡ ଗଳେଇବାକୁ ଖୋଜି ବୁଲୁଛି ଆଜି ଯାଏ । ଏବେ ହେଲେ କାକୁଡି ଗାଜର ମାରି ଶାନ୍ତ କରୁଛି ହେଲେ ମନ ହେଉଛି ଖାଲି ବାହା ହେଇଯିବାକୁ ।